Yanlış yerlere dükkan açmak zor iş…

, , Sende yorum yap

Bugün Cumartesi… Okuyucularimin çogu eylerinde… Hafta sonu keyfinizi bozmamak için size ekonomiden, rakkamdan sö-zedecek yerde bir hikaye nakledecegim.
Telefon ile arayan bir okuyucum bu hikayeyi anlatti… Hikaye söyle: * * *
Bir esnaf bir mahallede bir dükkan açmis… Dükkanin üzerindeki kata ailesini tasimis… “Besmele” ile ise baslamis… §aniyor ki mahalleli gelip “hayirli isler” dileyecek… Bütün gün gelen yok, giden yok…
Bir yasli kisi aksama dogru dükkana ugramis…
– “Evladim… Senin derdin yoktu ki, bu mahallede dükkan açtin? Onunla yetinmeyip aileni de bu mahalleye tasidin… Bu mahallelinin çok kötü bir huyu vardir… Bu mahalle, adam yer… Çok dedikoducudur… Senin için, karin i-çin öyle seyler uydururlar ki… Mahalleden kaçsaniz, bu sehirden kaçsaniz bile size atilan çamurlardan kurtulamazsiniz… Benden söylemesi… istersen daha çamura bulanmadan, efendi efendi, tasini taragini topla da bu mahalleden kaç…”
Bizimki saf saf:
“- Beyamca” demis… “-Ben namazinda, niyazinda, ehli namus bir insanim. Haram yemem… Aileme düskünüm. Kimseye kötülük etmem. Kimse için kötülük düsünmem… Bana nasil leke atarlar? Benim için ne söyleyebilirler ki Beyamca?”
“- Evladim ne hirsizligin, ne huysuzlugun kahr… Anana babana dil uzatirlar. Karini kizini lekelemeye kalkarlar… Namus lekesi baska lekeye benzemez…”
“- Kim yapar bunu?”
“- Bütün mahalleli.”
“- Bu mahalleli nerede biraraya gelir de, bu laflan nerede üretir?..”
“- Nerede olacak evladim kahvede… Mahalle kahvesinde aksamlan baska bir sey konusulmaz ki… Mahalleli oturur, geleni yer, gideni yer… Adam yemede bu mahallenin üzerine yoktur…”
O aksam yatsi namazini da eda eyledikten sonra bizimki karisina: ” “- Hadrbana biraz izin ver bakalim…” deyip dogru kahveye yönelmis…
Kahveye girmis… Mahallenin erkeklerinin çogu sobanin etrafinda halka olmus, adam yiyorlar…” Yeni geleni görünce susar olmuslar. Bizimki aldirmadan bir iskemle rekmis TVim halka-
madan bir iskemle çekmis. Tam halkanin ortasina oturmus…
“- Merhaba mahalleli… Merhaba agalar… Yeni geldik… Bir hosgeldin çekip, kimsin diye sormadiniz… Ben de bir kusur eylemeyeyim diye bu aksam kendimi tanitmaya geldim… Öyle ya… Ayni mahallede yasayacagiz… Dükkanima gelip gideceksiniz… Kanlaniniz komsuluk edecek… Herhalde beni tanimaniz lazim degil mi?
Mahalleliden ilgisiz bir tepki çikmis…
“- Heeee yaaaa!.. Hosgelmisin!..”
Bizimki baslamis konusmaya…
“- Hosbulduk agalar… Sizin gibi in-sanlann arasinda yasamak, bunca yil
hapis hayatindan sonra büyük nimet…”
“- Hapise mi girmistin?” “- Üç kere… Üç kere… Önce hirsizliktan girmistim… Sonra dçlandiricilik-tan… En son katilden… Elimden bir kaza çikmisti da…” “- Vah… Vah… Sanssizlik…” “- Ahhh… Ah… Ben dogustan sanssizim… Anam kötü yola düsmüstü… Nasil düsmesin babam eroin-manmis… Isin kötüsü sonra anami o pazarlamaya baslamis… Anam genelevde iken ben dogmusum… Aslinda babam da pek belli degil…
Tabii ana-baba böyle o-lunca kiz kardesim de kötü yola düstü… Erkek kardesim homoseksüel oldu…
Böyle bir ailesi olana kim kiz verir? Mecburen ben de karimi genelevden aldim… Tabii ki evdeki çocuklarin babasinin kim oldugunu bilemiyorum…
Ben önce ise hirsizlikla basladim. Ufak tefek derken is büyüdü… Kasa hirsizligindan enselendim.
Hapisten çiktigimda hirsizliga tövbe ettim. Dolandiricilik daha çok para getiriyordu.
Biri beni gammazladi, gene içeri girdim.
Bakiyorum nereye gitsen hirsiz dolandirici diye arkamdan konusuyorlar. Ne olmus yani hirsiz isek, dolandinci i-sek. Bir gün dayanamadim arkamdan konusan birini sisledim. Al basina belayi. Cinayetten gene içeri…
Simdi kendime yeni bir hayat kuruyorum. Herhalde sizler de bana yardimci olursunuz. Bu mahalleye açtigim dükkanin müsterisi bol olur, isler iyi gider ise hep birlikte gül gibi geçiniriz…
Eee.ee… Agalar, benim durumum böyle… Bu mahallede alisverisimiz olacak, beraber yasayacagiz… Ben halimi bastan anlatayim da, sonra söylemedi demeyin… Ne diyecekseniz bastan deyin… ‘ Hadi bakalim… Benim için, ailem i-çin ne diyecekseniz simdiden söyleyin…
* * *
Kahvedekiler saskin… Birbirinin yüzüne bakiyor… En dipten biri cansiz cansiz cevaplamis:
“- Estagfurullah yigidim!,. Biz sana ne diyelim ki?.. Masallah, sen bizim söyleyeceklerimizin hepsini olmussun!..”
Eve dönmüs… Yatarken karisi uyarmis…
“- Aman efendi… Dikkatli olalim… Bu mahalle çok dedikoducu imis… insani hemen harcarlarmis… Namusuna, ahlakina mutlaka bir kulp takarlar-mis… Senin isin var… Ailemizin namusu, çolugun çocugu istikbali var…”
Bizimki gülerek cevaplamis:
“- Hanim merak etme… Bundan böyle senin onlardan çekinmene sebep kalmadi… Onlar senden çekinecek…”
* *
iste böyle… Acaba okuyucum bu hikayeyi bana neden anlatti?

 

Sende yorum yap