296 GENCE İŞ ARIYORUM

, , Sende yorum yap

296 gence is ariyorum. Bunlar benim ögrencilerim. Bunlar bu yil Marmara Üniversitesi Iletisim Fakültesi’nden mezun oldu… 102’si gazetecilik, 109’u halkla iliskiler, 85’i radyo ve televizyon dalinda egitim gördü.
Mezunlarin diplomalarinin dagitimi için geçen hafta bir tören yapildi. Marmara Üniversitesi Rektörü Prof. Dr. Tunç Erem hatirlatti: “Biz bu törenlere diploma töreni diyoruz. Yabancilar bu törenlere ‘commencement’ (baslama – baslangiç) adini veriyor. Dogrusu budur. Çünkü diplomalarini alan gençler için bugünden sonra, ‘gerçek hayat’ basliyor.”
Ben on yildir bu fakültede ders veririm. Her “baslangiç töreni”nde oldugu gibi bu törende de “gözyaslarimi” tutamadim… Ögrencilik dönemini tamamlayan bu gençler hayata nasil baslayacak? Nerede, nasil is bulabilecek? Bunlara sadece bilgi ve beceri yüklemek ve diploma vermek ile bizim isimiz ve sorumlulugumuz bitiyor mu?
Dekan Prof. Dr. Alaeddin Asna gençleri uyardi: “… güçlükler karsisinda pes etmeyin… sabirli olun… is bulmak güç… ilk bulabileceginiz is rüyalarinizin isi olmayabilir… ama unutmayin bir iste çalisanin durumu, issiz bir dahinin durumundan iyidir… daha iyi is bulabilme olanagi, evde oturan issizden daha fazladir…”
Marmara Üniversitesi Iletisim Fakültesi 55 yillik bir “gazetecilik” okulu. 1948 yilinda Sehzadebasi’nda açilan “Istanbul Gazetecilik Okulu”, 1962 yilinda “yüksekokul” olarak Marmara Üniversitesi çatisi altina girdi. 1992 yilinda da “Iletisim Fakültesi”ne dönüstü.
Her yil bu okulda egitimini tamamlayan üç yüz dolayindaki genç hayata basliyor, is ariyor… Çok zorluklarla karsilasiyor. Hemen is bulamasa da “zorluklar karsisinda pes etmeyen” bir is imkanina kavusabiliyor. Her medya kurulusunda, Anadolu’nun her kösesinde bir eski ögrencime rastliyorum. “Hocam… Is bulduk” dediklerinde, diploma törenindeki endiselerimi, gözyaslarimi unutuyorum. Bu defa mutlu oluyorum.
Türkiye’de bazi egitim müesseselerinde gençler çok zor sartlarda egitim görüyor. Marmara Üniversitesi Iletisim Fakültesi’nin binasi depremden zarar gördü. Iki yil önce binanin depreme karsi güçlendirilmesi için devlet ihale açti. Yürürlükteki devlet ihale mevzuatina göre is, en düsük fiyati verene 500 milyar liraya ihale edildi. O isi yarim birakti, kaçti. Gene bir ihale açildi. En ucuz fiyati veren bir baska müteahhit bulundu… O da gitti. Üçüncüsü de kaçti. Allah nasip eder ise dördüncüsü isi tamamlayacak. Ama üç ayda bitecek is, iki yilda bitemedi.
Bu nedenle Iletisim Fakültesi’nin 56 ögretim üyesi 3.017 ögrenciyi son iki yildir okulun bahçesinde kurulan askeri çadirlarda egitiyor. Iki yildir okulun kütüphanesi yok, radyo televizyon stüdyolari yok, bilgisayar ve dil egitim merkezi yok… Ögretim üyelerinin oturacagi tek bir odasi yok… Ama daha daha önemlisi tek bir internet baglantisi yok. Dis dünya ile iletisimi 3 telefon kanali sagliyor…
Iste 2003 yilinda bazi egitim üyeleri gençleri bu sartlarda yetistiriyor ve bazi gençler bu sartlarda küresel rekabete hazirlaniyor… Ben üzülmeyeyim de kim üzülsün?

 

Sende yorum yap