Kentlerde 1 kişi çalışıyor 4 kişiyi besliyor

, , Sende yorum yap

Devlet istatistik Enstitüsü’nün (DIE) Hanehalki Isgücü Anketi 1994 Nisan ayi bulgulari yayinlandi.
DIE tespitlerine göre 61 milyon Türk insaninin 41.8 milyonu 12 ve daha yukari yasta. Bunlar “sivil isgücü” olarak adlandiriliyor.
61 milyon insanin yaklasik 31-34 milyonu kentlerde yasiyor.
Kentlerde yasayanlarin bir iste çalisanlarin sayisi 8.5 milyon.
Demek ki, kentlerde bir kisi çalisiyor ve bu gelir ile dört kisi besleniyor.
Burada önemli bir noktaya dikkatinizi çekmek istiyorum. Kentlerde çalisan 8.5 milyon insanin tamami devamli bir ise sahip degil. Tamami “bordro”ya yazili degil. Tamami Sosyal Sigortalar sisteminden yararlanamiyor.
Bunlarin bir bölümü bordroya giremeyen, marjinal islerde çalisanlar.
Simdi bu açiklamanin isiginda tekrar 8.5 milyonluk istihdam rakamina dönelim.
Mevcut nüfus artisi çizgisinde ve mevcut genç nüfus yapisinda Türkiye her yil normal olarak 1.5 milyon insana is bulmak zorunda. En az l milyon istihdam imkani yaratmak zorunda.
Halbuki kentlerdeki toplam istihdam rakaminin degisimine bakiyorsunuz. 1990 Nisan ayinda 8 milyon 486 bin imis. 1994 Nisan ayinda 8 milyon 526 bin olabilmis.
1990 yilindan bu yana, 4 yil içinde üniversite bitirenler, okuldan ayrilip is arayanlar askerden dönenler, köyden kente göç edenler nerede? Nereye yerlesmis bunlar? Nerede çalisiyor? Ekmek parasini nasil kazaniyor?
***
ABD gibi gelismis ekonomilerde “istihdam” rakamlari “ekonominin konjonktüre! gelismeleri” bakimindan önem tasiyor. Bizde ise “istihdam rakamlari” “sosyal konjonktür” bakimindan çok önemli.
“Herkese is, herkese as” slogani politikacilarin agzindan düsmüyor.
Acaba bu konusmalari yapanlar DiE’nin “istihdam rakamlarini” izliyor, degerlendiriyor mu?

 

Sende yorum yap